May 2019 21 | امروز سه شنبه 31 اردیبهشت 1398

فروش زغال کبابی به صورت عمده - 09126449590 - ذغال کبابی فله ای
فروش زغال عمده فروش ذغال عمده تولید کننده زغال های کبابی درجه یک تولید زغال کبابی تولید ذغال کباب تولید عمده ذغال کباب - تولید و پخش زغال کبابی به صورت فله ای در تهران - فروش زغال کبابی به صورت عمده ویژه رستوران ها و کبابی ها در تهران فروش فله زغال فروش عمده ذغال - zoghal

فروش زغال کبابی به صورت عمده
- ذغال کبابی فله ای


09126449590




فروش زغال کبابی به صورت عمده ویژه رستوران ها و کبابی ها

تولید و پخش زغال کبابی به صورت فله ای

زغال کبابی مرغوب و اعلا تهیه شده از بهترین چوب درختان خشک بدون نم

قیمت هر کیلو زغال با چوب درختان جنگلی = 4500 تومان

قیمت هر کیلو زغال با چوب گلخانه = 4300 تومان

***************

      سفارشات بیش تر از 400 کیلوگرم ، هزینه حمل رایگان می باشد (محدوده تهران)

     سفارشات کم تر از 400 کیلوگرم ، هزینه حمل به عهده ی مشتری می باشد .

جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانید با شماره تلفن همراه ذیل تماس حاصل نمایید :


09126449590       شیرازی





آشنایی با انواع زغال و طرز تهیه آن :

 

زغال چوب

زغال چوب سوخت مبتنی بر کربن است ، تولید زغال چوب تنها چند روز زمان می برد و برای سلامت انسان نسبتا امن است. زغال چوب نوع خاصی از چوب نیمه سوز است.




مردم از زغال چوب برای کاربردهای مختلفی از جمله پخت و پز استفاده می کنند ، زیرا آهسته تر از چوب می سوزند. در بسیاری از موارد زغال چوب جایگزین زغال سنگ صنعتی شده است .

 

 

زغال سنگ یکی از انواع زغال های معدنی است که سوخت فسیلی دارد و هزاران سال طول می کشد تا شکل بگیرد .




طرز صحیح نوشتن املای زغال چگونه است ؟


 

اصولا هیچ واژه فارسی با ذال آغاز نمی‌شود بنابراین طرز صحیح نوشتن درست کلمه ی زغال به این شکل می باشد .  ( منبع : لغت نامه ی دکتر معین و دهخدا )


 

انواع زغال:

زغال لیمو:

زغال لیمو ، نوع مرغوبی از زغال است که از چوب درخت لیمو تهیه می‌شود. این زغال با دوام بوده و یکدست و آرام می‌سوزد. کاربرد اصلی آن برای قلیان است.





زغال فشرده:

زغال فشرده، شکلی از زغال چوب است که از قطعات خرد چوب و کاه و غیره تهیه می‌شود. این زغال معمولا کیفیتی پایین‌ تر از زغال معمولی دارد ولی ارزان‌ تر بوده و نسبت به اکثر زغال‌ها دوام بیشتری دارد. کاربرد این زغال برای کباب کردن در منقل‌ های یکبار مصرف یا گریل روی توری است.

 

 


کاربرد زغال:


پخت‌وپز:


از زغال به عنوان سوخت در منقل یا اجاق استفاده می‌شود. از منقل برای پخت غذا به روش کباب کردن استفاده می‌شود. گاهی از منقل زغال افروخته برای دم کردن و گرم نگهداشتن چای استفاده می‌شود.


مصرف توتون و تنباکو:


یکی از کاربردهای اصلی زغال چوب در تهیه قلیان است. افروختن یا سرخ کردن زغال برای قلیان در زغال گردان انجام می‌شود. گاهی از منقل فقط برای تولید زغال افروخته استفاده می‌شود. این گونه منقل در کنار وافور یا قلیان به عنوان ابزار تدخین به کار می‌رود.



 

تهیه فولاد:


یکی از کاربردهای سنتی زغال چوب در تهیه فولاد است.




 

ویژگی‌ های زغال :

 

·         خاموش نشود و بدون باد زدن روشن بماند.

·         با دوام باشد.

·         دود نکند.

·         گاز و بو نداشته باشد.

·         جرقه نداشته باشد.

·         پرحرارت باشد.

·         خاکستر فراوان تولید نکند.




 

چگونه زغال را تهیه می كنند؟

از سوختن اندام گیاه یا حیوان، زغال به دست می آید. زغال ماده ای اسفنج مانند و سیاه است و تقریبا می توان آن را كربن خالص دانست.


علتِ آن كه از داغ كردن یا سوزاندن چوب یا استخوان حیوان، زغال پدید می آید؛ این است كه آن ها بر اثر حرارت، آب و گازهای نهفته در خود را از دست می دهند، و فقط جسم جامدی از خود بر جای می نهند.
 
 

برای تهیه زغال چوب دو راه وجود دارد:


1 – مقداری چوب و هیزم را روی هم انباشته، در هوای آزاد آتش می زنند. این شیوه قرن هاست كه در جنگل های شمال اروپا از آن پیروی می شود. ولی اشكالش این است كه گازهای متصـاعد از چوب در هوا پراكنده می شود و به هدر می رود.



2 – چوب ها را جمع آوری كرده با نقاله هایی به كوره های مخصوصی می برند. همین كه آتش بر افروخته شد، دریچه تنور را می بندد و آن گاه چوب ها در فضایی بسته، به تدریج مبدل به زغال می شوند.




 

برای استفاده از گاز های متصاعد نیز جایی آماده كرده اند كه از راه منفذی كه به كوره متصل است، به آن جا رهسپار می گردند. در آن جا این گازها به صورت مواد مفیدی مانند الكل، چوب، اسید استیك و استون در می آیند.



در گذشته از زغال چوب، باروت می ساختند. زیرا حرارت را بسیار ضعیف هدایت می كند و نوعی عایق به شمار می رود.



یكی از جدیدترین موارد استعمال زغال همان است كه در جریان جنگ جهانی اول كشف گردید. دانشمندان دریافتند كه اگر زغال را در معرض حرارت شدید قرار بدهند، حالتی پیدا می كند كه نیروی جذب گازش، افزون می گردد. زغالی كه بدین گونه به عمل می آمد به درد ساختن ماسك ضد گاز می خورد.




امروزه ما چنین زغالی را زغال زنده می نامیم. اكنون طرز تهیه زغال زنده به گونه دیگری صورت می گیرد. این كه می آیند و بخار بسیار گرمی را از میان زغال عبور می دهند تا بدین وسیله سوراخ های اسفنجی آن بیشتر شود.


 

آنگاه اگر گازهای سمی از میان چنین زغالی بگذرند، به وسیله عمل جذب سطحی از بین می روند. به گفته دیگر، مولكول های گازهای سمی بر سطح زغال زنده، می نشیند.



یكی از خواص بسیار مهم «زغال زنده» آن است كه گازهای سمی را به مقدار فراوان جذب می كند، ولی اكسیژن هوا را به مقدار اندك. از این رو، كسی كه ماسك ضد گاز به صورت زده به راحتی اكسیژن را تنفس می كند ولی در ضمن از شر گازهای سمی نیز آسوده است.




بررسی میزان سود اقتصادی تولید زغال چوب :

 

آمارهای جهانی و همچنین آمارهای کشور نشان میدهند که مصرف ذغال همواره رو به افزایش است. ذغال به عنوان یکی از مواد مصرفی در صنعت و همچنین مصارف خانگی همواره جایگاه خود را حفظ کرده است. از این رو، تولید ذغال به عنوان یک کسب و کار زود بازده و با پتانسیل درآمدزایی بالا، به تازگی مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار گرفته است. امروزه با شرایط اقتصادی که بوجود آمده بسیاری از افراد به دنبال فرصتی مناسب برای سرمایه‌گذاری با سود بالا هستند. به جرات می‌توان گفت سرمایه‌گذاری در تولید و فروش زغال لیمو و مخصوصن زغال فشرده مورد توجه‌ترین فرصت سرمایه‌گذاری است. مصرف دخانیات در بسیاری از کشورها، مخصوصن ایران به دلیل مصرف بالا، مورد توجه قرار می‌گیرد، در نتیجه مصرف تنباکو و به دنبال آن زغال در رتبه بالایی از مصرف کننده‌ی خانگی، قهوه‌خانه‌ها ، کبابی‌ها و غیره قرار می‌گیرد. تولید زغال محدودیت فصلی نداشته و حتی با شرایط بد اقتصادی به کار خود ادامه می‌دهد تا جایی که مصرف‌کننده به مصرف خود ادامه می‌دهد. علاوه بر مصرف داخلی زغال مرغوب، مورد توجه کشورهای عربی قرار گرفته و بخش مهمی از صادرات را به خود اختصاص می‌دهد. سود بسیار چشم گیر در ازای مواد اولیه ارزان خاک اره، پوست گردو و درصد کمی خاک زغال از مهمترین مزیت می باشد.

 

 

 

تولید زغال :

 

تولید زغال از دیر باز در کشور انجام می‌شده و هر کدام از تولیدکنندگان به نحوی کار پخت زغال را انجام می‌دادند. اما به طور کلی می‌توان شیوه تولید زغال را به دو دسته تقسیم کرد. روش سنتی و روش صنعتی. در روش سنتی ، چوب‌ها بر روی زمین در طول ۱۰ متر با عرض ۱۴۰ سانتی متر در امتداد هم قرار داده می‌شود و با ترکیب شلتوک پوسته برنج و خاکستر پوشانده شده و در امتداد نوک هرم شکل گرفته شده زغال روشن ریخته می‌شود و کوره پس از روشن شدن از روز سوم قابل برداشت بوده و به مدت حداکثر ۱۵ روز زمان برده خواهد شد که کلیه چوب ها تبدیل به زغال شوند. نوع دیگری از این کوره نیز وجود دارد که در ارتفاع یک متر از سطح زمین با دیوارچینی و پهن کردن ورق‌های توری و پوشاندن چوب‌ها با خاک زغال مناسب برای آب و هوای مناطق مرطوب زغال به‌دست می‌آید. این روش‌ها در گذشته بسیار مورد استفاده بوده و هم‌اکنون نیز به همین روش‌ها، افرادی هنوز مشغول به فعالیت می‌باشند. اما در هردو روش معایب بسیار زیادی وجود دارد که محصول تولید شده مقرون به صرفه نیست و سختی کار محصول تولید باعث شده افراد بسیاری ضررهای هنگفتی متحمل شوند. در روش سنتی به دلیل آلودگی بسیار بالا،هزینه های خرید شلتوک و خاکستر، مدت زمان تولید بسیار بالا و همچنین نسبت پایین تولید و احتمال از بین رفتن زغال‌ها در اثر خطاهای انسانی و سهل‌انگاری کارگران مقرون به صرفه نمی‌باشد. ضمنن در روش سنتی جهت برداشت به موقع زغال به نیروی انسانی بیشتر و در نتیجه افزایش هزینه‌ی تولید منجر خواهد شد. از نکات مهم تولید به روش سنتی سرکشی لحظه به لحظه کوره‌ها بوده که در صورت غفلت در سرکشی مخصوصن در ساعات شب، بخشی از چوب‌های مورد استفاده از بین رفته و به موقع از کوره خارج نمی‌شود که این أمر موجب پرت بالای چوب و کاهش وزن زغال خواهد شد. در این روش احتمال افزایش ترک‌ها و شکنندگی و پوکی در زغال وجود دارد. مدت زمان چیدمان چوب‌ها در این روش جهت آماده کردن کوره تقریبن چیزی نزدیک به یک روز می‌باشد. ضمنن مهم‌ترین نکته در روش سنتی در این است که فقط این روش‌ها مناسب کسی است که استاد پخت به این روش باشد و سالیان زیادی صرف پخت آن کرده باشد.

 

 

اهمیت زغال در دنیای امروز

طبق برنامه‌ریزی دولت یکی از مهم‌ترین اهداف برنامه چهارم توسعه کشور و همچنین چشم‌انداز بیست‌ساله کشور حرکت به سمت صادرات غیر نفتی است؛ در حال حاضر عمده صادرات ایران مربوط به صادرات کالاهای نفتی می‌باشد، لذا برای رشد و گسترش صادرات غیرنفتی، برنامه‌ریزی برای افزودن واحدهای جدید و همچنین استفاده بهینه از امکانات فعلی، ضروری به نظر می‌رسد .
«
ذغال از ضایعات چوب» را نمی‌توان به عنوان کالایی استراتژیک در نظر گرفت اما می‌توان این‌گونه عنوان نمود که اهمیت آن به‌عنوان یکی از سوخت‌های در دسترس بیان نمود. کشورهای بزرگ تـولید ذغال فشرده عبارتند از ژاپن‌، هلند، آمریکا، چین و غیره؛ همچنین طبق بررسی‌های انجام شده کشورهای اروپایی و آمریکا و نیز کشو‌هایی نظیر تایلند و بنگلادش برای تولید انبوه ذغال فشرده مطالعات زیادی انجام داده‌اند. عمده‌ی کشورهای مصرف‌کننده ذغال چوب عبارتتد از کشورهای عربی و حوزه خلیج‌فارس، ترکیه، کشور های آسیای میانه و غیره؛ لیکن به طور عمده می‌توان بیان کرد که ذغال چوب در تمامی کشورهای جهان کاربرد دارد. این محصول از نظر گمرک جمهوری اسلامی ایران جزء محصولات مجاز جهت صادرات به حساب می‌آید. طی سال‌های گذشته نیز تحت تعرفه گمرکی شماره ۴۴۰۲ و با عنوان «ذغال چوب و حتی بهم فشرده» صادر می‌شود. این کالا هم به صورت فله و هم به صورت بسته بندی شده صادر می‌شود که مقصد آن عمومن کشورهای عربی «برای استفاده در قلیان» و ترکیه و غیره می‌باشد. به دلیل اینکه کالای خاصی نیست لذا شامل تشویق‌های صادراتی نیز نمی شود .

 

 

نتیجه :

با توجه به بررسی‌های انجام شده در بخش بازار، می توان نتیجه‌گیری کرد با توجه به میزان عرضه محصول، سهم قابل حصول از بازار مصرف زغال چوب در آینده دارای جایگاه مناسبی می‌باشد، و با در نظر گرفتن ظرفیت تولیدی این طرح ظرفیت ۳۰۰ تن در سال -، و نظر به اینکه محصول ذغال چوب واردات نیز دارد کشور چین و برای اینکه بخشی از بازار را در اختیار داشته باشیم، می بایست یا قیمت تمام شده را کاهش داده و یا اینکه بازارهای خارجی را در اختیار بگیریم صادرات -. با توجه به مواردی که بر شمردیم و همچنین در نظر گرفتن این موضوع که تاکنون هکتارها جنگل و منابع طبیعی کشور، تاوان بی مبالاتی ما را پرداخته اند. همانطور که می‌دانید اکثر روستاهای کشور علاوه بر سوخت‌های فسیلی از چوب برای تامین انرژی استفاده می‌کنند؛ لذا در صورتی‌که آنها به‌جای چوب از ذغال استفاده کنند، هم آلودگی کمتری وجود دارد و هم میزان گرمایش بیشتری ایجاد می‌کند  . لذا با توجه به سر مایه‌گذاری کم و مواد اولیه ارزان میتوانیم محصولات ارزانی را در اختیار روستاییان قرار دهیم و با این کار یکی از عوامل تخریب جنگلها را تا حدودی حذف نمائیم .





 

فرآیند تبدیل چوب به زغال :

 

انواع چوب :

 

چوب سخت

 

عموماً چوبهاي سخت به خوبي و به آرامي ميسوزند و زغالهاي بادوامي را به جا ميگذارند. درختهاي آنها پهن برگ هستند. برگ اکثر آنها در پاييز مي ريزد. چوبهاي سخت لزوماً هميشه محکمتر و مقاومتر از چوبهاي نرم نيستند.

 

چوب نرم

 

آتش توليد شده آنها داراي حرارت زيادي است ولي عمر کوتاه دارد. اين درختها برگهاي سوزني دارند. اکثراً هميشه سبز هستند (در پاييز برگهايشان نمي ريزد)، البته غير از انواع کاج اروپايي، سرو و سياه کاج با ميوه هاي مخروطي شکل

 



چوب مناسب آتش

بايد از موارد زير اطلاع حاصل کنيد:

·         حرارت توليدي انواع مختلفي از چوبها هر چوب سبز و تازه چگونه ميسوزد؟

·         زغال کداميک بادوام بوده و چه چوبي سريعاً به خاکستر تبديل ميشود؟

·         آتش گرفتن چه چوبي با جرقه همراه است؟ اين امر ميتواند باعث سوراخ شدن کيسه خواب، لباسها و چادر شده و يا منجر به آتش سوزي در جنگل شود.

·         درجه سختي انواع چوب در ايجاد برش درجه سهولت و سرعت در آتش گرفتن.

 


خشکاندن چوب

 

از قطعه قطعه کردن يک درخت سبز و زنده چوب سبز بدست مي آيد. يعني هنوز شيره گياهي در سلولهاي آنها وجود دارد. و وقتي که اين چوبها خشک ميشوند به آنها کنده گفته ميشود که اين نوع چوب معمولاً آتش بهتري ايجاد ميکند. زمان خشک شدن چوب هر درخت به سن درخت هنگام قطع شدن (درختان پيرتر شيره کمتري دارند)، فصل بريده شدن و آب و هواي منطقه رشد درخت بستگي دارد. مدت زمان متوسط براي خشکاندن چوب درختان سيب، بلوط و گردوي آمريکايي تقريباً يک سال و (زير تابش نور خورشيد تنها چند ماه) ميباشد.

چوب سبز: اين چوبها هنوز خشک نشده اند. همه چوبها خاصيت خشک شدن را ندارند پس نميتوان از آنها به عنوان سوخت استفاده کرد. از چوبهاي سبز ميتوان به عنوان بازتابنده و يا محافظ ظروف استفاده کرد.

چوب خشک: انقباض سبب ميشود اين چوبها از مرکز دچار ترک خوردگي شوند ولي اين مسئله به اين معني نيست که الزاماً راحت تر تکه تکه ميشوند. خاصيت تکه تکه شدن هر چوب به مشخصات آن برمي گردد.

 



چرا چوب مي‌سوزد؟ ... تغييرات شيميايي

 

براي اينکه مقادير مختلف چوب بسوزد به ميزان کافي اکسيژن و حرارت کافي نياز هست. درصورت فقدان يکي از اين عوامل چوب آتش نخواهد گرفت. ميزان اکسيژن مورد نياز و دماي مورد نياز بنا به نوع چوب متغير است. تغيير و تحولات شيميايي در داخل چوب، در غياب اکسيژن و با درجه حرارت بالا اتفاق مي افتد که درنتيجه چوب شکسته شده، گازهايي آزاد ميشوند که باعث آتش گرفتن بيشتر چوب ميشود. هرچه درجه حرارت بيشتر باشد ميزان گازهاي توليدي بيشتر است.

چوبهايي که به آتش اضافه ميشوند، قبل از آتش گرفتن به دماي 282 سانتي‌گراد مي‌رسند. درعين حال تحولات دروني شيميايي گازهاي ذکر شده را آزاد کرده و درنتيجه چوبها آتش ميگيرند. گازها براي سوختن اکسيژن کافي و درجه حرارت 537 درجه سانتي‌گراد. يک جرقه براي شعله ور شدن اين گازها کافيست.

 

 

زغال سنگ

 

 

زغال سنگ انباشته اي از باقيمانده گياهان است که هزاران سال در باتلاقها و لجنزارها روي هم جمع شده اند. کمبود اکسيژن مانع تجزيه کامل باقيمانده گياهان ميشود. زغال سنگ را ميتوان با تراشيدن، مانند قالبهاي برفي، از زمين جدا نمود. در طول زمان استخراج (برداشت زغال سنگ) به سرعت خشک شده و قابل استفاده ميشود. در مناطق مختلف دردسترس است. از آن براي ساختن آتش، به خصوص در زمانهاي گذشته، استفاده ميکردند.

 

 

 

انتخاب صحيح چوب

 

 

مشخصات درختان مختلف جهت درست کردن آتش

 

1.     چوبهاي نرم وقتي که خوب خشک شوند به عنوان سوخت براي پخت و پز استفاده ميشوند. به راحتي مي شکنند و خراش برميدارند و زود آتش ميگيرند. چوبهايي که کنار نهرها و رودها ميرويند از اين دسته هستند. پس از چوبهاي شناوري که از آب ميگيريم ميتوان به عنوان سوخت استفاده کرد

2.     چوبهاي نرم کاج سفيد، به سرعت آتش گرفته و سريع خاموش ميشوند.

3.     کاجها به خاطر چوب سختي که دارند به عنوان سوخت مورد استفاده قرار ميگيرند درصورت خشک بودن مناسب اند.

4.     انواع کاج ميلاد يک سوخت ضعيف است و از آن به عنوان آتش گير استفاده ميشود، شعله اوليه آن براي درست کردن آتش مناسب است.

5.     انواع کاج سياه وقتي که خشک هستند بسيار زود آتش ميگيرند، ولي موقعي که خيس هستند به سختي آتش ميگيرند.

6.     انواع کاج زرد خوب ميسوزند چون شيره داخلي آنها به جاي اينکه مايع باشد حالت صمغي دارد.

7.     بلوط قرمز براي سوخت بايد از تکه هاي کوچک آن استفاده کرد.


 

مشخصات درختان مختلف جهت درست کردن آتش

 

1.     چوب سخت گردوي آمريکايي آتش با حرارت بالا و ماندگاري زياد، بهترين چوب (چه سبز و چه خشک)، که زغال سنگ سخت با گرماي بالا شاه بلوط، درخت آهن، به جا ميگذارد.

2.     زغال اخته، سيب جنگلي ميسوزد و خاکستري سفيد رنگ از بلوط سياه خود به جاي ميگذارد.

3.     شاه بلوط خشک و آتشي با حرارت بالا دارند، جرقه هاي سپيدار زرد زيادي ايجاد ميکنند، از خود زغال به نميگذارند مانند بالا آتش با حرارت زياد، جرقه زياد، بدون زغال افراي شکري زود آتش ميگيرند، شعله خوب زغال خوب دارد.

4.     اقاقيا، شاه توت جهت انبار کردن مناسب است، به راحتي بريده ميشود و وقتي که سبز است به راحتي مي‌شکند، شاخه هاي نازک آن به خوبي ميشکند و به آرامي ميسوزد.

5.     زبان گنجشک به راحتي بريده ميشود، براي حمل نسبت به سايز چوبهاي سخت سبکتر است، خشک آن
به خوبي آتش ميگيرد شعله آن آبي و با دوام است.

6.     خيار و شاه بلوط هندي خشک آن سوخت خوبي است و نمي شکند.

7.     سپيدار شمالي خشک آن حرارت بالايي دارد و تقريباً دود نميکند، بادوام است. لوازم پخت و پز را سياه نميکند پس مناسب اين کار است.

8.     توسکا به آساني آتش ميگيرد ولي دوام ندارد.

9.     نارون سفيد و قرمز آتش آنها بسيار ضعيف است.

 

روش چيدن چوبها براي داشتن آتش ايده آل

 

 

اگر چوبها به هم نزديک باشند: در اين حالت آتش دچار کمبود هوا ميشود و درجه حرارت افت کرده و خاموش ميشود. دميدن هوا و حد فاصل بين چوبها به بقاي آتش کمک ميکند. اگر چوبها را روي صفحه فلزي مشبکي قرار دهيم عبور هوا از زير اين شبکه باعث شعله ور شدن دوباره چوبها ميشود.

فاصله مناسب: تعادل مناسب بين هوا و حرارت باعث ميشود آتش خوبي داشته باشيم. هر چه چوبها بهتر بسوزند، فضاي بين آنها بيشتر ميشود و بايد کم کم چوبها را به هم نزديکتر کنيم و در مواقعي هم تعداد چوبها را بيشتر کنيم تا آتش خاموش نشود.

تکه تکه کردن چوب: چوبهاي تکه تکه شده براي افروختن آتش بسيار مناسب هستند زيرا به راحتي آتش گرفته و به راحتي مي سوزند.

فاصله زياد: در اين حالت گرماي آتش از بين ميرود، چون درجه حرارت براي يک آتش خوب مناسب نيست و آتش به تدريج خاموش ميشود.

 

 

زغال يا چوب؟

 

 

مزاياي چوب: راحت تر ميسوزد، به راحتي حمل ميشود. تميزتر است و بوي حاصل از آتش آن بسيار مطبوع است.

مزاياي زغال: نسبت به حرارت و گرمايي که ميدهد جاي کمتري را ميگيرد و حجم مشخصي از آن به مدت زيادي ميسوزد. حرارت آن خيلي هدر نمي رود، لذا توصيه ميشود براي ايجاد حرارتي ملايم و يکنواخت از زغال استفاده شود.

 

 

زغال چوب

 

 

زغال چوب حرارت بالايي دارد. دود نميکند و کمترين وزن را به عنوان سوخت داراست. چوبي که در مجاورت هواي مناسب بسوزد کاملاً آتش ميگيرد و اگر هوا محدود شود، دود نميکند. در اين مواقع آتش به اصطلاح خفه شده و چوب به زغال تبديل ميشود. براي درست کردن زغال، چوبها را به صورت متراکم و درون گودالي قرار دهيد سپس روي آن را با خاک بپوشانيد و از چند جاي مختلف آنها را آتش بزنيد و با محدود کردن هوا سعي کنيد آتش ملايم شود. در دماي 500 فارنهايت (260 سانتي گراد) فرايندهاي شيميايي باعث ميشود که درجه حرارت چوبهاي درحال سوختن افزايش يابد که اين امر مصرف هواي اطراف چوبها را بالا برده و کم کم آنها را به کربن تبديل ميکند. اين روند شايد روزها طول بکشد، که البته به سوخت مصرفي براي سوزاندن چوبها بستگي دارد. پس از اتمام فرآيند زغالها را در همان گودال سرپوشيده نگهداري ميکنيم چون در مجاورت هوا امکان دارد دوباره شعله ور شوند و به خاکستر تبديل شوند. کيفيت اين نوع زغال بستگي به نوع چوب مصرفي اوليه دارد.

 

 

حمل چوبهاي نيم سوز

 

 

درصورت نبودن کبريت ميتوان براي روشن کردن آتش از چوبهاي نيم سوز استفاده کرد. محفظه هايي که براي اين کار ميتوان استفاده کرد: قوطي حلبي، شاخ حيوانات، محفظه هاي ساخته شده از پوست درختان و يا جعبه اي از چوب سخت درختان. براي اين کار محفظه را با خاک نرم پوشانده و روي آن را با خاک برگ بپوشانيد. هر از چند گاهي چوبهاي نيم سوز را بررسي کنيد و درصورت نياز آنها را بدهيد تا از شدت افروختگي آنها کاسته نشود. اگر به خوبي از آنها نگهداري کنيد شايد بتوانيد تا چندين روز چوبها را با خود حمل کنيد.

خاک برگهاي روي چوبها مانع رسيدن هوا به چوبها ميشود از جهتي مقداري هوا بايد به اين نيم‌سوزها برسد و اگر نه به زودي خاموش ميشوند.

 

 

چوب هاي پوسيده

 

 

انرژي ذخيره شده در چوبهاي پوسيده کاهش مي يابد. چوبهاي پوسيده خشک به سرعت آتش گرفته و مي سوزند ولي حرارت آنها محدود است. از تراشه هاي روي چوبهاي پوسيده ميتوان به عنوان آتش گيرانه استفاده نمود. فرآيند پوسيدن توسط قارچ، با کمک اکسيژن هوا، رطوبت و دماي 60 تا 90 درجه فارنهايت صورت ميگيرد. چوبهاي کاربردي در منازل به دليل خشک بودن نمي‌پوسند.





چوب و زغال

 

 

تعريف چوب :

 

 

تعريف چوب بسته به اينكه اين ماده را در چه قسمتي بخواهيم مورد استفاده قرار دهيم فرق مي كند و به طور كلي مي توان سه تعريف براي آن به كار برد.

·         تعريف گياه شناسي: چوب عبارت است از مجموعه اي از بافت هاي ثانويه لينين شده گياهان آوندي كه در بين مغز و لايه زاينده (كامبيوم) ساقه و ريشه و شاخه ها قرار مي گيرد.

·         تعريف تجاري: چوب عبارت است از قسمت هاي داخلي ساقه، ريشه و شاخه درختان و درختچه ها كه قابل تبديل براي استفاده در مصارف گوناگون مي باشد و مي توان با كار كردن بر روي آن به ارزش و مرغوبيت آن افزود.

·         تعريف صنعتي: چوب عبارت است از ماده اي جامد و متخلخل فيبري شكل، كه داراي ساختمان سازمان يافته اي است و از هر طرف نايكسان و ناهمگن مي باشد.

 

مواد استخراجي كه تا 5% وزن خشك چوب را تشكيل ميدهند عبارتند از:


 

·         مواد معدني مانند كربنات كلسيم، اسيدهاي آلي

·         هيدروكربورهاي چرب و معطر

·         ترپن ها، صمغ ها و كائوچو

·         كينون ها و مواد رنگي

·         آلكالوئيدها(سم ها)

·         هيدرات كربن مانند نشاسته و قندها و...

در مجموع عناصر عمده تشكيل دهنده چوب عبارتند از:

- 50% كربن - 43% اكسيژن- 1.6% هيدروژن - 0.2% خاكستر- 0.04% ازت

 

استحكام در چوب به دو عامل بستگي دارد:

 

 

1.     ميزان فيبر موجود در واحد ساختماني چوب

2.     ضخامت جداره چوب ها

بنابراين اگر در چوبي ميزان فيبر بيشتر باشد آن چوب سنگين و سخت تر است كه بر اين اساس مي توان گفت سبكترين چوب، چوبي است به نام باندا يا بالسا با جرم حجمي 19./. و سنگين ترين چوب چوبي هست با نام كليستانتانوس با وزن مخصوص 1.2 كه در آب غرق مي شود.

بر اين اساس مي توان درختان را به سه قسمت تقسيم كرد:

1.     درختان سبك؛ مانند: صنوبر، نم دار، بيد، تبريزي، كرك

2.     درختان متوسط؛ مانند: راش، افرا، گردو

3.     درختان سنگين؛ مانند: بلوط، چندل، سخدار و انجيلي

تأثير رطوبت در چوب:

 

 

سه نوع رطوبت داريم:

1.     آب بنيادي: كه در ساختار مولكولي چوب است.

2.     آب آغشتگي: صفر درصد تا 30% است، از مهم ترين رطوبت ها در چوب.

3.     آب آزاد: 30% تا حداكثر 200% مي باشد يعني هر چوب كاملا خشك تا 2 برابر وزن خودش آب جذب مي كند. بنابر اين چوب به عنوان ماده اي متخلخل و اسفنجي با محيط خود در تبادل رطوبتي است. (اگر رطوبت بيشتري داشته باشد پس مي دهد و اگر از محيط خشك تر باشد رطوبت را جذب مي كند)

 




توليد زغال از ضايعات چوب :

 

 

يكي ازمعضلات بشر امروز مشكل انرژي است . هرچند بشر امروز به دنبال سوختهاي نو و جديد مي باشد ولي نيم نگاهي هم به منابع موجود دارد . روزانه درختان زيادي در جهان به دلايل مختلفي مثل كاغذ سازي و يا ساخت مصنوعات چوبي و .... قطع ميشوند كه شاخه و برگهاي آنها بي استفاده رها مي شود. كه ميتوان با استفاده بهينه از آن و با توجه به اينكه مقدار گرمايي كه زغال چوب توليد مي كند از خود چوب بيشتر مي باشد لذا ازآن براي تامين انرژي براي پخت و پز و... مي توان استفاده نمود.

از سوزاندن اندام گياه يا حيوان، زغال به دست مي آيد. زغال ماده اي اسفنج مانند و سياه است . علت آن كه از داغ كردن يا سوزاندن چوب يا استخوان حيوان، زغال پديد مي آيد؛ اين است كه آن ها بر اثر حرارت، آب و گازهاي نهفته در خود را از دست مي دهند، و فقط جسم جامدي از خود بر جاي مي گذارند.

براي تهيه زغال چوب دو روش اصلي در دنيا وجود دارد:

1.     مقداري چوب و هيزم را روي هم انباشته، در هواي آزاد آتش مي زنند. اين شيوه قرنهاست كه در جنگل هاي شمال اروپا از آن پيروي مي شود. ولي اشكالش اين است كه گازهاي متصاعد شده از چوب در هوا پراكنده شده و به هدر مي رود.

2.     چوب ها را جمع آوري كرده با نقاله هايي به كوره هاي مخصوصي مي برند. همين كه آتش بر افروخته شد، دريچه تنور را مي بندد و آن گاه چوب ها در فضايي بسته، به تدريج تبديل به زغال مي شوند.

زغالي كه از ضايعات چوب به دست مي ايد براي مصارفي چون منقل كباب پزي و قليان و همچنين در بخاري هاي زغالي و ... استفاده دارد.

در حال حاضر در ايران و ساير كشورها از دو روش جهت توليد زغال از ضايعات چوب استفاده مي شود.

·         روش سنتي: چوب را در داخل كوره اي در بسته قرار مي دهند و سپس آتش مي زنند و پس از تبديل شدن چوب ها به زغال ، زغالها جمع آوري شده و مصرف مي شوند.

·         ب-در روش مكانيزه , روند توليد به اين صورت مي باشد كه ,ابتدا خرده چوب ها توسط دستگاه خرد كن به قطعات كوچك تبديل مي شوند سپس با تسمه نقاله به داخل كوره هاي پخت انتقال مي يابند پس از تبديل شدن به زغال، انها را آسياب كرده و وارد حوضچه هاي شستشو مي كنند. پس از شستشو، انها را آسياب كرده و خشك مي كنند. پس از خشك شدن با صمغ گياهي(صمغ عربي) مخلوط شده و قالب گيري مي شوند و سپس توسط پرس , فشرده مي شوند .بعد از انجام مرحله پرس قطعات توسط دستگاه برش به اندازه ها, و اشكال دلخواه برش مي خورند.

 

 

نمودار فرايند توليد زغال چوب بريكت به روش مكانيزه:

 

 

نقاط قوت و ضعف تكنولوژي هاي مرسوم در فرآيند توليد (به صورت اجمالي) :

·         مزاياي توليد زغال چوب به روش مكانيزه نسبت به سنتي اين مي باشد كه در روش مكانيزه در صد ضايعات كاهش پيدا ميكند.

·         با توجه به اينكه زغال توليدي آسياب مي شود، در نتيجه چوبهاي نيمه سوخته و يا زغال هاي بي كيفيت قبل از اينكه به سمت آسياب برده شوند در قسمت بازرسي كيفي شناسايي شده و برداشته مي شوند.

·         همچنين در روش قديمي سنتي، صمغ چوب در زغال توليدي از زغال جداسازي نمي شود در نتيجه در كيفيت زغال چوب تاثير گذار بوده ليكن در روش توليد زغال قالبي، صمغ درختان قبل از اتمام پروسه توليد زغال تصفيه مي شود و يا با شستشو صمغ چوب را از زغال چوب جدا مي كنند

 


 

 

 فروش زغال عمده فروش ذغال عمده تولید کننده زغال های کبابی درجه یک تولید زغال کبابی تولید ذغال کباب تولید عمده ذغال کباب - تولید و پخش زغال کبابی به صورت فله ای در تهران - فروش زغال کبابی به صورت عمده ویژه رستوران ها و کبابی ها در تهران فروش فله زغال فروش عمده ذغال - zoghal



ورود به سایت


  • عضویت در خبرنامه:

فرمت ایمیل نامعتبر است.